Ανταπόκριση από την Ημερίδα της Ένωσης Ελλήνων Παιδαγωγών (μέρος Α΄)

 Το Σάββατο 6 Οκτωβρίου 2012 διεξήχθη με επιτυχία  η Ημερίδα της Ένωσης Ελλήνων Παιδαγωγών,  στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων.

Οι εισηγητές ανέπτυξαν με κατανοητό αλλά και ουσιώδη λόγο τις εισηγήσεις τους πάνω στις οποίες έγιναν μετά ερωτήσεις και τοποθετήσεις.

Σταχυολογούμε ορισμένες αλήθειες που μας δόθηκε η ευκαιρία να ακούσουμε διατυπωμένες με ορθό και λογικό τρόπο:

1. Ζούμε σε μια κοινωνία που στηρίζεται στον ανταγωνισμό, γιατί ο ανταγωνισμός προάγει το Κεφάλαιο - κεφαλαιοκρατία- .   Και Κεφάλαιο σημαίνει πλούτος και πλούτος σημαίνει συσσώρευση αγαθών. Και η συσσώρευση αποτελεί την υπεραξία.  Επίσης   άλλη αξία που επικρατεί σήμερα  είναι η λατρεία του εγωιστικού ατόμου, κι όποιος επιζήσει.  Μέσα σ΄ αυτήν την πραγματικότητα είναι ανάγκη να υπάρξει ένας αντιθεσμός. Να δημιουργηθούν, δηλαδή,  κοινότητες που πιστεύουμε σε άλλες αξίες, όπως στην αλληλεγγύη,στον σεβασμό στην προσωπικότητα του άλλου κλπ. Έχουμε λόγο να κινηθούμε για μια τέτοια αναγκαιότητα και στην Παιδεία; (Ι.Μαρμαρινός, Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών)

2.- Οι Παιδαγωγοί δεν "φυτρώνουν"  αλλά γίνονται. Κάποιος μπορεί να διαβάσει  πολλά βιβλία, αλλά παιδαγωγός δε θα γίνει. Για να γίνει παιδαγωγός πρέπει να μάθει δίπλα σε κάποιον  άλλο και στην πράξη. Ο Γληνός έλεγε: Αν αλλάξεις το σύστημα αλλά δεν αλλάξεις τον δάσκαλο, τότε δεν έχεις κάνει τίποτε..   (Γ.Φλουρής, Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών)

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΗΜΕΡΙΔΑΣ

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΗΜΕΡΙΔΑ

 

Θα ήταν ιδιαίτερη τιμή μας να παρευρεθείτε στην Επιστημονική Ημερίδα, η οποία θα πραγματοποιηθεί στις 6 Οκτωβρίου 2012 (9.00΄- 14.00΄) στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων -Αίθουσα: «Αντώνης Τρίτσης» (Ακαδημίας 50)  με θέμα:

    «Γιατί η Παιδαγωγική»

 

                                                     Από την Γραμματεία της Ένωσης

Οι βάσεις και τα βασικά

Η εφήμερη φωτοβολίδα της ανακοίνωσης των βάσεων έλαμψε κι φέτος στο δημόσιο χώρο της πατρίδας μας.

Τα χαμογελαστά πρόσωπα, οι λαχανιασμένες δηλώσεις, τα κλάματα και τα σκυμμένα κεφάλια, οι πρωτιές κι όλα αυτά που έχουμε συνηθίσει να συνθέτουν παραδοσιακά πλέον το σκηνικό που συνοδεύει την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων για την εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, βρίσκονται στο επίκεντρο της επικαιρότητας.

Είναι πράγματι εκπληκτικό, πώς ως κοινωνία έχουμε χρόνο με το χρόνο συμβάλει στη δημιουργία αυτού του κορυφαίου μνημείου υποκρισίας και κοινωνικού αποπροσανατολισμού. Είναι ακόμα απορίας άξιο, πώς ενώ είναι πασίγνωστες οι αδυναμίες κι οι αγκυλώσεις του εκπαιδευτικού συστήματος, φροντίζουμε να τις παραβλέπουμε τόσο συστηματικά κι επίμονα, όσο συστηματικά κι επίμονα έχουμε συνηθίσει να θεωρούμε πως η όποια «εκπαιδευτική μεταρρύθμιση» αφορά μόνο τον τρόπο εισαγωγής στα πανεπιστήμια.

Εν μέσω οικονομικής κρίσης τι πιο αυτονόητο να αντιμετωπιστεί επιτέλους το μεγάλο ψέμα της «δωρεάν παιδείας» και να τεθούν οι βάσεις –όχι βεβαίως εισαγωγής– για την οικοδόμηση ενός σύγχρονου συστήματος εκπαίδευσης, που θα αφορά το παιδί από την προσχολική ηλικία μέχρι την ολοκλήρωση της εκπαιδευτικής του πορείας.

Σ’ αυτό το μοντέλο θα ήταν σαφές κι αυτονόητο ότι το «δωρεάν» δεν είναι μια κενή περιεχομένου ψευδεπίγραφη ρεκλάμα, αλλά ουσιαστικού περιεχομένου κρατική μέριμνα και προσφορά στην κοινωνία, πλήρως αξιολογημένη κι αντικειμενικά προσδιορισμένη. Στο ίδιο πλαίσιο, έννοιες όπως κοστολόγηση, ποιότητα, έλεγχος, ανταποδοτικότητα, δεν θ’ αποτελούσαν άγνωστες λέξεις, ούτε –πολύ περισσότερο– «κόκκινο πανί» για τους εκπαιδευτικούς η λέξη «αξιολόγηση».

Αν κάτι διδάσκει –μεταξύ όλων των άλλων– αυτή η οικονομική κρίση είναι ότι πρέπει να επανεξετάσουμε τις αξίες και τις προτεραιότητες μας, τα πρότυπα και τις ιδεοληψίες μας. Οι κοινωνίες δεν προχωρούν παράγοντας μόνο επιστήμονες, ούτε καταδικάζοντας τη νεολαία τους σε παρατεταμένη ανεργία. Αναζητούν και βρίσκουν τη χρυσή τομή, ώστε να ισορροπήσουν και να ξεπερνούν τις κρίσεις δίχως να χάνονται γενιές ολόκληρες με το μαράζι της αποτυχίας και των ανεκπλήρωτων ονείρων.

Τι πιο οξύμωρο απ’ αυτό που συμβαίνει επί δεκαετίες στη χώρα μας, να επωμίζεται δηλαδή η κοινωνία όλο το βάρος μιας εκπαιδευτικής διαδικασίας που κατευθύνει μονόδρομα όλους τους μαθητές προς τα πανεπιστήμια και στη συνέχεια να υφίσταται κι όλες τις συνέπειες της ανεργίας των νεαρών πτυχιούχων, αφού μάλιστα οι περισσότεροι –αν όχι όλοι– έχουν περάσει προηγουμένως και κάμποσα χρόνια σε μεταπτυχιακά και μετεκπαιδεύσεις στο εξωτερικό. (...)

 

Τώρα που οι πόροι είναι ανεπαρκείς –και γι’ αυτό πολύτιμοι– ας σχεδιάσουμε ένα νέο μοντέλο σχολείου που θα παρέχει ίσες ευκαιρίες πρόσβασης, αλλά και διαδικασίες διαρκούς αξιολόγησης και προσαρμογής της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Ας εφαρμόσουμε στην πράξη νέες μεθόδους μάθησης και διδασκαλίας, ξεχωρίζοντας επιτέλους εννοιολογικά τη μόρφωση από τη γνώση. Ας απαλλάξουμε τα παιδιά και τους νέους από τη μονολιθικότητα του σχολικού εγχειριδίου και της μονοδιάστατης μελέτης κι ας συντονίσουμε τις απελευθερωμένες γνωστικές δυνατότητες κι ικανότητές τους στην αναζήτηση του ειδικού μέσα στον τεράστιο ωκεανό πληροφοριών με την αξιοποίηση σύγχρονων τεχνολογιών και μεθόδων. (...)

 

 

Υ.Γ.: Συγχαρητήρια, καλή δύναμη, τύχη και κουράγιο σ’ όλα τα παιδιά που συμμετείχαν σ’ αυτές τις εξετάσεις.

                           απόσπασμα από το Ιστολόγιο "ΠΛΗΚΤΡΟλογίες" http://pliktro.blogspot.gr/2012/08/blog-post_27.html

14χρονος Έλληνας νίκησε 1.000.000 μαθητές σε διεθνή διαγωνισμό για τους Ολυμπιακούς Αγώνες

Ο 14χρονος μαθητής από τα Γιαννιτσά, Μάριος Χατζηδήμου, είναι ο νικητής του φετινού διεθνούς διαγωνισμού έκθεσης της Παγκόσμιας Ταχυδρομικής Ένωσης (UPU).

Το θέμα του φετινού διαγωνισμού, λόγω των Ολυμπιακών αγώνων, ήταν:

 "Γράψτε μια επιστολή σε έναν αθλητή ή μια μορφή του αθλητισμού που θαυμάζετε, για να εξηγήσετε τι σημαίνουν για εσάς οι Ολυμπιακοί Αγώνες".
Στον διαγωνισμό συμμετείχαν περισσότεροι από ένα 1.000.000 νέοι από 55 χώρες, μέσω των ταχυδρομείων των χωρών τους.

Αντιγράφουμε μερικά αποσπάσματα της έκθεσης του νεαρού μαθητή, ο οποίος φαντάζεται τον εαυτό του να γράφει γράμμα σε έναν Ολυμπιονίκη:
"Είμαι ο Μάριος, ένας από τους χιλιάδες, φαντάζομαι, θαυμαστές σου. Ένας μικρός, ασήμαντος Μάριος, μπροστά σε έναν γίγαντα του αθλητισμού. Κι ο λόγος που σου γράφω; Για να σε ευχαριστήσω, που ξύπνησες μέσα μου την αγάπη για τον αθλητισμό. 
Άρπαξα την παρατημένη ρακέτα του αδελφού μου και αποφασιστικά μπήκα στο γήπεδο, έτοιμος να νικήσω. Τότε, συνειδητοποίησα πόσο διαφορετικό είναι να βλέπεις τη ρακέτα στα χέρια του Φέντερερ από το να προσπαθείς να την κουμαντάρεις στα δικά σου χέρια. Παιδεύτηκα, ίδρωσα, άκουσα δικαιολογημένα τις φωνές του προπονητή μου, όμως δεν τα παράτησα. Η μορφή σου στο βάθρο του Ολυμπιονίκη με κρατούσε εκεί και συνέχιζα...
Στεκόσουν εκεί, στεφανωμένος και σε ρώτησα τι σημαίνουν για σένα όλα αυτά. 'Άκου μικρέ μου, αγωνίζομαι σημαίνει νικώ, να το θυμάσαι αυτό. Η συμμετοχή, ο αγώνας είναι ήδη μία μεγάλη νίκη, ανεξάρτητα από το τρόπαιο. Νίκη ενάντια στους φόβους, τις ανασφάλειες και τις δυσκολίες του εαυτού σου, ενάντια στον εγωισμό και τη φιλαυτία σου. Και κάτι ακόμα. Νικώ σημαίνει αγαπώ. Αγαπώ τον συναγωνιστή μου, που μου έδωσε την ευκαιρία να αγωνιστώ, τον προπονητή μου, που μου έμαθε τον τρόπο να αγωνίζομαι και να νικώ, τον κόσμο που με στηρίζει στην προσπάθειά και τον δρόμο προς τη νίκη, τον Θεό που μου χαρίζει τη δυνατότητα να αγωνίζομαι και να νικώ".
Ε, ναι λοιπόν, για εμένα οι Ολυμπιακοί Αγώνες δεν σημαίνουν ούτε αναβολικά ούτε πρωταθλητισμό ούτε οικονομικά συμφέροντα, οικονομική κρίση, αντιζηλίες και μίση. Σημαίνουν χαρά για τη συμμετοχή, 'ευ αγωνίζεσαι', φιλία, ειρήνη και σε αυτό το πνεύμα εύχομαι να σταθούν οι φετινοί Ολυμπιακοί Αγώνες".

 Η διεθνής επιτροπή του παγκόσμιου διαγωνισμού επεσήμανε  τον απλό και δημιουργικό τρόπο γραφής του Μάριου: "Η σύνθεση είναι πρωτότυπη, πολύ προσωπική και δημιουργική, ενώ αναδεικνύονται έντονα οι Ολυμπιακές αξίες", αναφέρει μεταξύ άλλων στην αξιολόγησή της.
                                                                                  Πηγή: YAHOO ειδήσεις

ΕΝΑΡΞΗ ΤΩΝ ΟΛΥΜΠΙΑΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ 2012

Οι Ολυμπιακοί αγώνες 2012 ξεκίνησαν με την επίσημη τελετή έναρξης που έγινε την Παρασκευή 27 Ιουλίου και την παρακολούθησαν-σύμφωνα με τις εκτιμήσεις- 2 δισεκατομμύρια τηλεθεατές!
Πολλές κριτικές ακολούθησαν  για την τελετή...
'Ενα σημείο όμως  νομίζουμε παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον! Είναι η ώρα όπου οι παλαίμαχοι πρωταθλητές των Ολυμπιακών αγώνων παραδίδουν την ολυμπιακή φλόγα σε νέους αθλητές που δεν έχουν ακόμη συμμετάσχει και δεν έχουν πάρει ακόμη μετάλλιο σε ολυμπιακούς αγώνες.
Οι νέοι αυτοί αθλητές παίρνουν την ολυμπιακή φλόγα και ανάβουν τους πυρσούς, οι οποίοι είναι σε αριθμό όσες και οι χώρες που συμμετέχουν στην Ολυμπιάδα και τέλος όλοι αυτοί οι πυρσοί ενώνονται σε μία γιγάντια φλόγα.
Το μήνυμα της τιμής σε όσους προηγήθηκαν αλλά και της προσδοκίας για  όσους ξεκινούν τώρα το "ευ αγωνίζεσθαι" στην Ολυμπιάδα θεωρούμε ότι ήταν ένα από τα πιο δυνατά μηνύματα της έναρξης των Ολυμπιακών αγώνων στο Λονδίνο.
Απολαύστε το σχετικό απόσπασμα στο παραπάνω βίντεο. (με σχετική κατανόηση βέβαια για την ερασιτεχνικότητά του...)

"Σχετικά με το βιβλίο "Νέα Ελληνική Γραμματική της Ε΄ και ΣΤ΄Δημοτικού"

Από το Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας και τον Πρόεδρό του Καθηγητή Ιωάννη Καζάζη εξεδόθη το ακόλουθο Δελτίο Τύπου σχετικά με τη Νέα Ελληνική Γραμματική της Ε΄ και ΣΤ΄ Δημοτικού: Πρόσφατα δημοσιεύματα στον τύπο και στο διαδίκτυο θέτουν ζήτημα επιστημονικής ορθότητας της διδασκαλίας περί του αριθμού των φωνηέντων της Νέας Ελληνικής, όπως αυτή παρουσιάζεται στη «Νέα Ελληνική Γραμματική της Ε’ και ΣΤ’ Δημοτικού», που χρησιμοποιείται ως σχολικό εγχειρίδιο ήδη από το 2010/2011.
Πρόκειται για βιβλίο το οποίο προκηρύχθηκε το 2003. Το 2005 η συγγραφή του ανατέθηκε το 2005 στη συγγραφική ομάδα: Ειρήνη Φιλιππάκη- Warburton, Μιχάλης Γιωργιαφέντης, Γεώργιος Κότζογλου, Μαργαρίτα Λουκά, και το ολοκληρωμένο προϊόν εγκρίθηκε από το συντονιστικό συμβούλιο του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου το 2008.
Ως Πρόεδρος του Κέντρου Ελληνικής Γλώσσας, το οποίο αποτελεί τον κατά τον νόμο επιστημονικό σύμβουλο του Υπουργείου Παιδείας, θα ήθελα να σημειώσω:
1. Τα γράμματα της ελληνικής αλφαβήτου, τα οποία χρησιμοποιούμε στον γραπτό λόγο είναι εικοσιτέσσερα (24). Επομένως κανένα γράμμα δεν αφαιρείται ούτε παραλείπεται στο διδασκόμενο σχολικό εγχειρίδιο.
2. Οι φθόγγοι (ή ήχοι) που χρησιμοποιούνται στον προφορικό λόγο διακρίνονται σε φωνήεντα και σύμφωνα. Όπως διδάσκει ομόφωνα η επιστήμη της γλωσσολογίας (από τη μεγάλη ή «κρατική» Γραμματική Τριανταφυλλίδη του 1940 ως εκείνη των Κλαίρη – Μπαμπινιώτη του 2011), τα φωνήεντα, δηλαδή οι φωνηεντικοί φθόγγοι, είναι πέντε (5) (a, e, i, o, u), ενώ τα γράμματα, δηλαδή η γραπτή απόδοσή τους, είναι δώδεκα (12): επτά μονά γράμματα (α, ε, ι, η, υ, ο, ω) και πέντε διγράμματα: τα ει, οι, υι (για τη γραπτή απόδοση του φθόγγου /i/), το αι (για την απόδοση του /e/), και το ου (για τη γραπτή απόδοση του /u/).
3. Σε πολύ παλαιότερες –προεπιστημονικές– σχολικές γραμματικές συγχέονταν οι φθόγγοι (ό,τι προφέρουμε) με τα γράμματα (ό,τι γράφουμε). Αντίθετα, στην εν χρήσει σχολική «Νέα Ελληνική Γραμματική της Ε’ και ΣΤ’ Δημοτικού», και η επιστημονική διάκριση ακουόμενων ήχων και γραφόμενων συμβόλων παρουσιάζεται με απλότητα και ακρίβεια, και η άσκηση των μαθητών στην ορθή γραφή είναι συστηματική και αναλυτική μέσα από σαφείς και κατάλληλες ασκήσεις. Εδώ και η παραδοσιακή ιστορική ορθογραφία τηρείται (αυτή που επιβάλλει την ποιοτική και την αριθμητική διάκριση ‘φθόγγων’ και ‘γραμμάτων’) και η επιστημονική αλήθεια εκφράζεται στο ακέραιο.
4. Η επιστημονική ορθότητα αποτελεί τη μόνη βάση τόσο για την ορθή εκπαίδευση των Ελλήνων μαθητών, όσο και για την προάσπιση της Ελληνικής Γλώσσας.